NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Σύμφωνα με την έκθεση της Agricultural Outlook 2008-2017 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και Τροφίμων, προβλέπεται στα επόμενα έτη διπλασιασμός της τιμής των τροφίμων.
Τα τρόφιμα πλέον πήραν και αυτά τη σειρά τους να γίνουν ένα οικονομικό αγαθό, που υπόκειται στους νόμους της αγοράς. Οι νόμοι αυτοί καθορίζονται, ως γνωστόν, από την προσφορά και τη ζήτηση. Βέβαια, υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες ενδιάμεσα, που ανεβοκατεβάζουν τις τιμές, όπως γίνεται σε κάθε αναλώσιμο είδος. Τα τρόφιμα, όμως, έχουν και μια ιδιότητα, ακόμα πιο χαρακτηριστική, είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ίδια τη ζωή. Συνεπώς, πρέπει να υπάρχει και περισσότερη προσοχή στη διαχείριση αυτού του ζητήματος.
Βέβαια, το ότι θα ανέβαινε η τιμή των τροφίμων, και το ότι θα ανεβεί ακόμη περισσότερο, είναι αναμενόμενο, αν σκεφτεί κανείς ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός υπολογίζεται ότι από τα 6,5 δισεκατομμύρια, που είναι σήμερα, θα φτάσει το 2040-2050 στα εννέα δισεκατομμύρια. Άρα, δηλαδή, θα έχουμε μια αύξηση τουλάχιστον κατά το 1/3 της πληθώρας των ανθρώπων, που θα καταναλώνει τα τρόφιμα, που βγάζει ο πλανήτης.
Για να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό στην άνοδο της τιμής, αρκεί να πάρουμε για παράδειγμα τη μοντέρνα Κίνα, όπου πλέον οι Κινέζοι, και ιδιαίτερα οι νεαροί Κινέζοι, καταναλώνουν σχεδόν τα ίδια όπως οι νεαροί Ευρωπαίοι. Το 1980 20 κιλά κρέας έτρωγε ο κάθε Κινέζος, ενώ το 2007 έφτασαν τα 50 κιλά κρέας. Αισίως, μάλιστα, η Κίνα των 1,2 δισεκατομμυρίων καταναλώνει το 1/4 της παραγωγής κρέατος στον πλανήτη. Αν συνεχιστεί ο ρυθμός ανάπτυξης του πληθυσμού της Κίνας με τους ρυθμούς που έχει σήμερα, η κατανάλωση αυτή θα αυξηθεί στο 30-35%. Άρα, μόνο η Κίνα θα διαχειρίζεται πάνω από το 1/3 του κρέατος, σαν είδος πρώτης διατροφής σε παγκόσμιο επίπεδο.
Και μια και μιλάμε για κρέας, μπορούμε να μιλήσουμε και για τα γαλακτομικά παράγωγά του, όπου οι Κινέζοι πλέον, τουλάχιστον σε επίπεδο πληθυσμού 200-300 εκατομμυρίων, δηλαδή, όσοι είναι και στη σημερινή Ευρώπη, καταναλώνουν πλέον την ίδια ποσότητα κατά κεφαλήν γαλακτοκομικών προϊόντων.
Ταυτόχρονα, η παραγωγή κρέατος, και μάλιστα, μιλάμε για βιομηχανοποιημένο κρέας, ελαττώνεται αντί να αυξάνεται, διότι οι μεγάλες εκτάσεις γης χρησιμοποιούνται πλέον για βιοκαύσιμα, και όχι για παραγωγή ζωοτροφών.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε, βέβαια, και τους κερδοσκόπους, οι οποίοι κλείνουν σε μεγάλες αποθήκες τεράστιες ποσότητες τροφίμων, οι οποίοι περιμένουν να πάρουν κάποια σωστή τιμή! Δηλαδή, ξεκινώντας από τους κερδοσκόπους του Σικάγο, σε πάρα πολύ μεγάλες αποθήκες συγκεντρώνονται τρόφιμα, που περιμένουν ένα με δύο χρόνια μέχρι να φτάσουν στα επιθυμητά επίπεδα πώλησης, προκειμένου να δοθούν προς κατανάλωση τότε, αφήνοντας τεράστια περιθώρια κέρδους για αυτούς που φρόντισαν να τα αποθηκεύσουν εγκαίρως.
Βλέπουμε, δηλαδή, ότι σιγά – σιγά, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η ενεργειακή κρίση, αλλά και η επισιτιστική κρίση. Βέβαια, οι κυβερνήσεις του κόσμου φαίνεται ότι τους απασχολεί το θέμα λίγο και θα το λύσουν, αν μπορέσουν, στο πάρα πέντε.