NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΡΙΑΣ ΑΞΙΟΝ ΠΩΣ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΡΟΛΟΓΙΩΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΕΛΕΤΗΘΕΙ ΟΣΟ ΕΠΡΕΠΕ ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ.
Σύλληψη, γέννα, ανάπτυξη, γήρανση, θάνατοι έχουν σχέση με τα βιολογικά μας ρολόγια.
Παρόλα αυτά πέραν της ιατρικής και της αστρονομίας και αυτές σε ελάχιστο ποσοστό σε σχέση με το γραμμικό χρόνο δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς οι λειτουργίες των βιολογικών ρολογιών.
Αν φανταστούμε ότι ο Αριστοτέλης είχε παρατηρήσει ότι οι αχινοί «φουσκώνουν» επικίνδυνα στην πανσέληνο. Καθώς επίσης και ο Κικέρωνας είδε το ίδιο στα στρείδια είναι περίεργο πως και οι άλλοι σοφοί της αρχαιότητας δεν συνέχισαν την καταγραφή και την ανάλυση των παρατηρήσεων αυτών.
Από ιατρικής πλευράς μόνον ο Ιπποκράτης παρατήρησε, δίδαξε με σαφήνεια τις διακυμάνσεις ασθενειών κατά την διάρκεια της ημέρας.
Ήταν δηλαδή έμμεσα ο πρώτος που παρατήρησε το βιολογικό ρολόι των συμπτωμάτων των διαφόρων νοσημάτων.

ΗΔΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟ 415π.Χ. Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΠΡΩΤΟΣ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ ΜΙΑ ΕΠΙΔΗΜΙΑ, ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΜΑΛΛΟΝ ΓΡΙΠΗ.
Οι επιδημίες σαφώς δεν είναι κάτι καινούριο, υπάρχει ιστορία, γνωρίζουμε ότι πάρα πολλές φορές, σχεδόν καταλυτικά, επέδρασαν σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού της γης μειώνοντάς το μέχρι και το 1/3.
Ο Ιπποκράτης ήδη από τα συμπτώματα της νόσου μπόρεσε και περιέγραψε μια επιδημία σαν αυτή της γρίπης, χωρίς φυσικά να γνωρίζει το αίτιο. Βέβαια, από τότε μέχρι σήμερα η διαφορά δεν είναι μεγάλη.
Στην ουσία ναι μεν ξέρουμε τα συμπτώματα των επιδημιών, και ιδιαίτερα αυτής της γρίπης, δεν γνωρίζουμε, όμως, την αιτία, ή υποθέτουμε ή το πολύ-πολύ, τώρα τελευταία με την πρόοδο της ψηφιακής τεχνολογίας, φτάσαμε στο σημείο να μπορούμε να τυποποιήσουμε την σχέση του ενός ιού με του άλλου.
Όσον αφορά την αρχειοθέτησή τους και τυποποίησή τους βασιζόμαστε ακόμη στα κλινικά κριτήρια του Ιπποκράτη, βάζοντας, βέβαια, ενδιάμεσα και τις γνώσεις που αποκτήσαμε κατά τη ροή της ιστορίας. Εκείνο που μας διδάσκει η ιστορία από τότε μέχρι σήμερα είναι ότι ουσιαστικά ο τρόπος αντιμετώπισης δεν είναι καινούριος.
Κάνοντας έναν ιστορικό κύκλο μέσα στους αιώνες βλέπουμε ότι αυτό που κατά καιρούς χρησιμοποίησαν οι άνθρωποι σαν όπλο για τις ιιικές επιδημίες ή για κάθε είδους επιδημίες δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την υγιεινή. Νερό και φωτιά.
Δηλαδή, έκαιγαν τα απομεινάρια της επιδημίας (πτώματα, αντικείμενα) και μετά όλα τα καθάριζαν και πλένονταν οι ίδιοι με το νερό και απέφευγαν την επαφή.
Έτσι, καταπολεμήθηκαν όλες οι μεγάλες επιδημίες και επέζησε το ανθρώπινο γένος, που ήταν προορισμένο να εξαφανιστεί από αυτές.
Από εκεί και πέρα, η ιστορία της ανθρωπότητας βασίζεται στην εξέλιξή της και στην ευφυΐα του ανθρώπου να αντιμετωπίζει τις επιδημίες ρυθμίζοντας την ζωή του με τον τρόπο που πρέπει.
Κανόνες υγιεινής, κανόνες συμπεριφοράς, κανόνες ύπνου, σειρά φαρμάκων κτλ. είναι τα όπλα που χρησιμοποιούνται σήμερα για τις επιδημίες. Μα το κυριότερο από όλα, είναι η αποφυγή της επαφής.
Και αυτό δεν ξεκινάει από κανένα μεγάλο ερευνητικό εργαστήριο, αλλά, μόνο από την εμπειρία ότι πρέπει να αποφεύγουμε αυτό που μας μολύνει και μας καταστρέφει. Αυτό είναι πάρα πολύ απλό.