NEURO-TALKS / ΝΕΥΡΟ-ΔΙΑΛΟΓΟΙ

Η ΥΠΟΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΑΔΕΝΑΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΌΛΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΑΔΕΝΩΝ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ.
Η υπόφυση συνδέεται προς τα πάνω με τον υποθάλαμο,έναν ανώτερο νευρολογικό σχηματισμό, που συντονίζει την λειτουργία της, ενώ προς τα κάτω προστατεύεται από μια οστική κρύπτη του τουρκικού εφιππίου. Η υπόφυση «κρέμεται» από τον υποθάλαμο από έναν μίσχο. Αυτός ο μίσχος έχει ουσιαστικά τη λειτουργία μιας λωρίδας διπλής κυκλοφορίας από την υπόφυση προς τον υποθάλαμο και αντίστροφα. Πρόκειται για πολύ εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή τόσο σε τραυματικές αλλοιώσεις όσο σε χημικές επιδράσεις, ορμονικές διαταραχές, λοιμογόνες καταστάσεις κ.λ.π.. Κάθε μια από αυτές τις διαταραχές είναι δυνατόν να προκαλεί νευροψυχιατρικές διαταραχές, που είναι πολύ δύσκολο να διαγνωστούν. Για αυτό σε κάθε περίπτωση, πρέπει να εξετάζεται η κατάσταση και η θέση του μίσχου της υποφύσεως με την μαγνητική τομογραφία.

ΣΤΗΝ ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ Η «ΜΕΤΡΗΣΗ» ΤΟΥ ΑΓΧΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΛΙΝΙΚΩΝ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ.Έτσι λοιπόν υπάρχει ο λεγόμενος νευροαγχωτικός άξονας τον οποίο αποτελεί ο σχηματισμός υποθαλάμου, υπόφυσης και επινεφριδίων και παράγει όλες τις παραμέτρους του.
Σε ότι αφορά αυτόν τον άξονα ενδιαφέρει κυρίως η μέτρηση συγκεκριμένων ορμονών και των νευροδιαβιβαστών. Έτσι με αυτόν τον τρόπο έχουμε ένα μετρήσιμο προφίλ του άγχους που κυρίως βασίζεται στην εντόπιση των ορμονών και των επιπέδων της κορτιζόλης και το DHEA καθώς επίσης και στον προσδιορισμό ορισμένων νευροδιαβιβαστών που επιβάλουν τον βιορυθμό και την ανάπτυξη της ζωής στην καθημερινότητα.
Μιλάμε δηλαδή για την αδρεναλίνη, σεροτονίνη, ντοπαμίνη, το αμινοβουτυρικό οξύ και την γλουταμάτη.
Τα ονόματα ακούγονται πολλά και περίπλοκα, όμως η διαδικασία, με την σύγχρονη τεχνολογία έχει γίνει απλή και η μέτρηση αυτών των παραμέτρων του λεγόμενου νευράξονα του άγχους μας δίνει την δυνατότητα να έχουμε μια πλήρη γνώση της ψυχικής και νευρολογικής κατάστασης του ατόμου σε οποιοδήποτε στάδιο ζωής φυσικής παραμέτρου και αν είναι αυτό.

ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ «ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΤΙΚΩΝ» ΟΡΜΟΝΩΝ ΕΧΕΙ ΑΥΞΗΘΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΣΗΣ.Η όλη ιστορία είχε αρχίσει πριν από πολλά χρόνια όταν για πρώτη φορά χρησιμοποιώντας από πτώματα ανθρώπων αυξητική ορμόνη δημιούργησαν όντως μερικές σπουδαίες ιατρικές βελτιώσεις όπως είναι η ανάπτυξη του βάρους σε μυς και η ελάττωση σε λίπος.
Βέβαια αυτό χρησιμοποιήθηκε περισσότερο στο ντόπινγκ παρά στην ιατρική.
Όμως τον τελευταίο καιρό μετά τις εντατικές αναλύσεις γνωρίζουμε ότι αυτές οι ορμόνες ξεκινάνε από τον υποθάλαμο και τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης προκειμένου να στοχεύσουνε σε υποδοχείς που βρίσκονται διάσπαρτα στους μυς στα κόκαλα και στο ήπαρ έτσι ώστε να αυξήσουνε την δραστηριότητα της ινσουλίνης, να κάψουνε το λίπος και να αυξήσουνε την μυϊκή μάζα.
Από εκεί και πέρα υπάρχουνε πάρα πολλά εργαστήρια σε όλο τον κόσμο με ειδίκευση στο θέμα αυτό ή ακόμα και κλινικές με οριακά δεοντολογικούς μηχανισμούς που χρησιμοποιούνε τους αυξητικούς παράγοντες για διάφορες θεραπείες κυρίως για αντιγήρανση.
Τα αποτελέσματα αρχίζουνε και γίνονται σιγά-σιγά γνωστά και πρόκειται για έναν καινούριο ουσιαστικά κλάδο της ιατρικής.